His

Sonsuzluğunda bir sonu var
Gülüşlerin….
Bakışın,
Bir güle dokunuşunda zamanı var
Dikenden yana ortak.
*
Hem de bu vakittir 
Solmaz ayrılıkların birbirine tutuştuğu zaman
Çocuk yanı başımızdadır hayat
Bir taştır belki ayağımıza takılan.
*
Geride kalan elimizden tutandır ayağa kaldıran
Hep kaybolanın bir zamanı var
Bu haykırışların çarpacağı boş bir vadi
Seni tutamaz sandığın güç
Hislerindir.
*
Anlarsın kuşkusuz seversin kaybettiklerini
Ayak bastığın yer taş kaydığı zaman.
*
Öyle ise kalp kırma
Sadece gülümsemeyi ve dinlemeyi dene
Bırak boş kakaların çınlattığı vicdanları
Sütunsuz duran vicdanın çökeceği belli yaslandığın kötülük duvarına dayalı
Boş zaman, boşkağıtgibi olmuş duruşlar.
*
Bayağı, sıradan, kaygılı
Bakıyorsunuz da
Sadece menfaat küpüne dolduran zimmetle meşgul yürekler
His, karakter, ar, namus nerede kaldı?
Bir deniz ortasında ufku gözlemleyen gözler gibi çekilen benlik.

 

Bir cevap yazın

CAPTCHA Image
Reload Image

Başa dön tuşu