Biz çocukken kovboy filmlerinde bir adam vardı.
Gölgesinden hızlı silah çektiği söylenirdi.
Atı rüzgâr gibi koşar, köpeği Rintintin çok akıllıydı.
Adı Red Kit’ti.
O zamanlar biz de sanırdık ki böyle insanlar sadece filmlerde olur.
Yıllar geçti…
Anladım ki her memleketin kendi Red Kit’i var.
Bizimkiler de Gümüşhane’de yaşıyor.
Ama arada küçük farklar var.
Bizim Red Kit’ler silah taşımaz.
Çay kaşığı taşır.
Gölgesinden hızlı silah çekmezler;
gölgesinden hızlı yorum yaparlar.
Bir olay mı oldu?
Daha olayın kendisi ne olduğunu anlamadan,
Gümüşhane’nin Red Kit’i WhatsApp grubunda analizini bitirmiştir.
“Bu işin altı dolu değil.”
“Bunun arkası var.”
“Ben zaten geçen sene söylemiştim.”
Hatta bazısı olaydan önce bile söylemiştir.
Nasıl olduysa artık…
Kahvehane Red Kit’leri
Gümüşhane’nin Red Kit’leri genelde kahvehane köşelerinde konuşlanır.
Silah yerine iskambil destesini masaya vururlar.
Birine bakar ve şöyle der:
“Bu iş tutmaz.”
Çoğu zaman gerçekten de tutmaz.
Ama bunun sebebi kehanet değildir.
Adam zaten daha baştan moralini bozmuştur.
Bürokrasi Red Kit’leri
Bir de bürokrasi Red Kit’leri vardır.
Silah çekmezler.
Mevzuat çekerler.
Elinde dosya…
Cebinde dilekçe…
Gölgesinden hızlı evrak hazırlarlar.
“Bu böyle olmaz” deyip yönetmelik açarlar.
Daltonlar bile bu hız karşısında şaşkın kalırdı.
Pikaplı Red Kit’ler
Bizim Red Kit’ler at yerine pikap kullanır.
At bağlayacak yer yok ama arabayı her yere park ederler.
En dar sokakta bile tek hamlede manevra yaparlar.
Öyle bir özgüven vardır ki sanki direksiyon değil kader yönetiyorlardır.
Sosyal Medya Red Kit’leri
Yeni nesil Red Kit’ler ise sosyal medyada konuşlanmıştır.
Profil fotoğrafı ciddi, biyografi vatansever.
Bir tweet atar.
Ortalık karışır.
Sonra çayını yudumlar.
“Ben sadece fikrimi söyledim.”
Karadeniz’in Mizahı
Ama hepsinin ortak bir tarafı var:
Memleket söz konusu olunca mizahı bırakmazlar.
Yol mu yapılmadı?
“Virajı düzeltmeyin, hatırası var.”
Kar mı yağdı?
“Bu kar turizm yatırımıdır.”
Elektrik mi kesildi?
“Romantizmi geri getirdik.”
Gümüşhane’nin Red Kit’leri aslında Karadeniz zekâsıdır.
Zor hayatı biraz gülerek taşıma sanatıdır.
Çünkü burada hayat bazen yokuş gibidir.
Gülmezsen çıkamazsın.
Şakanın Bittiği Yer
Bir mesele mi çıktı?
Bizim Red Kit önce şaka yapar.
Sonra lafı yerine oturtur.
Ardından ciddileşir:
“Şaka bir yana…
bu iş çözülmeli.”
İşte o anda anlarsın.
Bu mesele mizah değil,
sorumluluktur.
Belki de Gümüşhane’nin gerçek Red Kit’i silah çeken değildir.
Lafı yerinde söyleyendir.
Kovboy şapkası takan değil,
gerektiğinde taşın altına elini koyandır.
Ve evet…
Bizim Red Kit’ler gün batımına doğru at sürmez.
Ama akşam ezanına yakın çay ocağına doğru yürürken aynı karizmaya sahiptir.
Gölgesinden hızlı silah çekmezler belki…
Ama gölgesinden hızlı sahip çıkarlar.
Ve bu şehir biraz da o yüzden ayakta.
