Gümüşhane’nin Kelkit ve Şiran ilçelerinde yıllarca binlerce ailenin en önemli geçim kaynaklarından biri olan şeker pancarı üretimi, bugün neredeyse tamamen yok olma noktasına geldi. Bir dönem Bereket Ovası olarak anılan bölgede pancar tarımı, hem tarımsal gelir hem de hayvancılık açısından stratejik bir öneme sahipti.
Şeker fabrikalarının özelleştirilmesiyle birlikte pancar üretimi de kaderine terk edildi. Geçmişte kurulan alım merkezleri sayesinde üreticiler ürünlerini devlet eliyle fabrikalara teslim edebilirken, bugün pancar üreticisi kendi imkânlarıyla ürününü Erzincan’a taşımak zorunda kalıyor.
Artan nakliye maliyetleri, üretici için en büyük yük haline geldi. Özelleşen fabrikaların kota gözetmeksizin yüklenen pancara aynı ücreti vermesi, alım politikalarının üretici aleyhine işlemesine neden oldu. Üreticiler, bu uygulamaların şeker pancarı ekimini ciddi şekilde azalttığını ifade ediyor.
Yaklaşık 3 bin dönümlük alanda üretimi yapılan şeker pancarı yalnızca şeker üretimi açısından değil, küspe ve yan ürünleriyle hayvancılık için de büyük önem taşıyordu. Bölge çiftçisi, pancar tarımının yeniden canlandırılması için destek ve alım politikalarının gözden geçirilmesini istiyor.
