Bayburt’ta nostaljik bir zaman yolculuğuna çıktım. İnsanı az ama insanlığı çok. Dik yürüyen ama hayatla dikleşmeyen güzel insanların memleketi... İşte o yolculuktan notlar!
Yüzünün bir yanı Erzurum, bir yanı
Gümüşhane... Bir yanı toprak sarısı, sarı sıcak... Bir yanı Karadeniz yeşili, serin mi serin... Kalbi alabildiğine Çoruh! Bir kent düşünün ki kalbinden gürül gürül hayat aksın, bereket aksın... Elinizi uzatıp da dokunacak kadar yakın ve bir o kadar da uzak olsun... Butik, küçük bir kent Bayburt...
