Galiba hepiniz haklısınız..!
Ya da garipliğine dair kocaman bir itirazınız olabilir mi sayacaklarımıza..
Hiç dokunmadan bu uyanışa, bu haykırışa sadece güzelliğini izle yaşamın…
Biliyorsunuz işte!
‘Sebepsiz’ ve ‘imkânsız’ sözcüklerinin kimi zaman arkasını biz dolduramayız,
Bir bakıma istediğimiz gibi gitmeyebilir hep savurduklarıyla bin bir kaçış bize gelip gelenler.
*
Hayatta bunlarda mümkün hiç unutmadan sebepsiz..
Dönme dolap misali başımız döner, rüzgârına yetişemeyiz yalan yangınının; içimiz sıkılır ve bir kaynayan kazan misali yanar her bir yanda ayrılıklar…
Çığlıklar duyulur onulmaz hatıraların arasında, vazolar kırılır, hatıra defterlerinin her bir sayfası yırtılır yürekler yırtılmış gibi şiddetle..
*
Hayatta böyle bir şey değil mi zaten?
Bir savruldun mu başında onca bulut, fersah fersah keder, hüzün ve dertlerinle boğuşuyorsun,
Yine yaşama adına sevincini içinden hiç eksiltmeden mücadele gücüyle her birine birer yumruk misali düşmediğini de göstermek zorundasınız.!
