Yılların yorgunluğu alın çizgilerinden dışa vuruyor, belki de beklediği hasretin dışarıda daha fazla kalamayacağını düşünüyordu.
İstasyona gelince önce bir bank aradı, yanına yaklaşan görevli, ‘otur teyze’ dedi, kibarca.
Neler yoktu ki heybesin de..!?
En sevdiği çökelek, pestil, köme, o eski ipliklerden bir atkı.
