İnsan olmak ne zormuş

Kaç kez oldu sen de bilmiyorsun,
Domino taşı gibisin mübarek.
*
Kıvır kardeşim, bu son değildi ki, kıvır mübarek kaçıncı kez değiştiğin adrestir bu.
Eninde sonunda teslim olacaksın, yalanlarınla birlikte batacaksın yere.
*
Seni eğip bükemedikleri için her gün dövülen sen, her gün çarpışan da sen. Bir gün karanlıktan korkmadığını yüzüne haykıracaksın
*
İlk insan ve kıyamet tarihler yazacak, yazacak ki kalleşliğinde, kahpeliğinde bir muhasebesini yapacaksın.
*
Canına yandığım ahlak tacirleri ve ortasında çaresizce bekleyen onurlu duruş.
*
Bir gün tercih yapmak zorunda kalırsan ve de tek başına kalırsan, rüzgar eken fırtına biçmeyeceksin.
*
Birde yanına sevmeyi de koy emi
İnsan olmanın başlangıcıdır sevmek, sakın unutma..
Koca koca harflerle yaz sevmeyi, sakın daraltma bu sözcüğü içini, içi yanan ihtiraslara sakın kapılma.
Ne ay’a çıkan ilk kişi ol ne de uzay’a
İnsanım deyiver geçiştir işte..
Bir lokomotifin dişlilerinden ibarettir bu hayat, lakin say say bitmiyor üzerindeki direnmeler.
*
Bak! Sana ulaşamadıkları için her gün birer konfeti atıyorlar. Atsınlar bakalım ayaklarına dolanacağı gün yakındır.
*
İnsanlığın temelinde akıl yatar, ahlak yatar
Terbiye ile sukut eder, söz ile olgunlaşır.
Savaşta da böyledir, barışta da
Ne mümkün güçlünün yanında bir başlına durmak.
*
Artık bir şeyleri yerine koymanın zamanı geldi, zaman seni çağırıyor, insanlıktan nasibini almamışlara bir ders ver diyor kibarca.
*
Son söz tiksindirici konuşmalardan, veremeyeceğin sözlerden, giyemeyeceğin elbiselerden uzak dur.
*
Yalan gülme, sadece seyret, ders çıkar, ince sıkı doku,
Söz dinle, rahat ol, adam ol.
Ne o içinizden geçiyor mu o sözler
‘İnsan olmak ne zormuş’ değil mi?