Gümüşhane'de Hayvancılık Eski Günlerini Arıyor: Toprağını Terk Eden, Bereketini de Kaybetti

Hayvancılık, Gümüşhane için en temel geçim kaynaklarından bir tanesiydi. Şehir genelinde köylü toprağına aşıktı, Gümüşhaneli hayvancılığı ilke edindi, kendisinden koparmadı. Yaylalarda büyüyen hayvanlar, köylerde yoğrulan eller, sofralara bereket olarak yansıdı.

Yıllar geçti, köylüsünden kentlisine Gümüşhaneli yerini yurdunu terk ederek eken, biçen, yetiştiren kimliğini kaybetti. Göç dalgası, sadece insanları değil, bir kültürü, bir yaşam biçimini de alıp götürdü.

İthalatın Kapılarını Aralayan Gerçek

Bugün kendi kendine yeten ülkeden ithal eden ülke gerçeğine dönülmesinde köylünün toprağını terk etmesi başrol oynadı. Gümüşhane'de bugün göçün en temel nedenlerinden bir tanesi de bu oldu. Hayvancılıkla uğraşan aileler, artan maliyetler ve azalan kazançlar nedeniyle şehirlere göç etti.

Gümüşhane genelindeki otlaklar, meralar göz önünde bulundurulduğunda şehrin en önemli geçim kaynağını kaybetmesi bugün tartışmaların odağı haline geldi. Verimli meralar boş kaldı, yaylalar sessizliğe büründü.

Çözüm Bekleyen Yıllar

Hayvancılığın yeniden canlanması için yetkililerin acil adımlar atması gerekiyor. Ucuz mazot, ucuz gübre, ucuz yem ve hayvan hastalıklarıyla mücadelede daha etkin politikalar... Bunlar sağlanmadan hayvancılığın eski günlerine dönmesi mümkün görünmüyor.

Gümüşhane'nin bereketli toprakları, yemyeşil meraları boşuna beklemiyor. Onlar yeniden hayvan sesleriyle şenlenecek günleri arzuluyor.