Ekim ayı, doğanın en renkli vedasına sahne oluyor. Sararan yaprakların rüzgarla dans ettiği, gökyüzünün griye çaldığı bu dönemde, sonbaharın melankolisi her köşe başında hissediliyor. Ancak bu vedalar aynı zamanda yeni başlangıçların da habercisi. Toprak kışa hazırlanırken, baharın umutlarını bağrında saklıyor.
Ekim, bize her bitişin aslında bir başlangıç olduğunu hatırlatıyor. Hayatın da bu döngüye benzediğini söylemek mümkün; her kaybın ardından yeni bir umut doğuyor.
Nostaljik bir masal gibi olan bu ay, çocuklukta biriktirilen kuru yaprakları, doğanın kışa hazırlık fısıltılarını hatırlatıyor. Günler kısalırken, akşamüstü kahvelerinin sıcaklığı içimizi ısıtırken, Ekim aynı zamanda içsel bir yolculuğa davet ediyor.
Doğanın sadeleşmesiyle insan ruhunun da arındığını ifade eden Ekim, sakinliğiyle huzur veren bir ay olarak öne çıkıyor. Bu yönüyle Ekim, kendimizi bulmak için eşsiz bir fırsat sunuyor.
