Bu renkler tam 34 yıl şampiyonluk görmüyor. TS hala şampiyon olabilmek için çırpındıkça çırpınıyor. Enteresandır ki, bazı günlük başarılar çok büyük hedefler tutturulmuş gibi gösterilerek kamuoyu maalesef yanlış yönlendiriliyor
Mücadele ettiği İstanbul kulüpleri şampiyonluğu her yıl birbirilerine ikram ederken TS hala çözemediği iç huzuruyla dertleriyle başbaşa kalmaya devam ediyor.
Oynadığı üç Konyaspor maçından iki beraberlik bir de mağlubiyet alan ve hatta Türkiye Kupasından elenen TS için yıldız isimler ön plana çıkartılarak ne yazık ki gün kurtarılmaya çalışılıyor.
Öyleyse soru şu: TS’da esas kral kim? 34 yıl şampiyon olamayan TS’un gol kralı Burak Yılmaz’mı? Yoksa canını dişine takarak ciğeri patlayıncaya kadar mücadele veren Abdülkadir mi?
TS’u çok iyi bilen büyüklerimiz diyor ki, ‘TS, kişilere entegre edilemez. TS’un büyüklüğü mazisindedir. O maziye sahip çıkmak gerekir’.
E, tabi sevgili çok bilenler de! ortadaki hüsranı unutup, isimler üzerinden TS’u üste taşımaya bu değirmeni döndürmeye devam ediyor.
TS’da yönetim başarısız iken, ortada duran koca bir başarısızlık görülüyor iken, gırtlağa kadar borca batmış kulüp gerçeği ortada iken üstelik milyonlarca taraftar kan ağlıyor iken gol krallığı TS taraftarı için bir önem arzetmemektedir.
Yapılacak tek şey TS’un öz kaynaklarına dönüşüdür. Koşan, mücadele eden, şehrin beklentilerine cevap veren, İstanbul başta olmak üzere Avrupayı titreten bir TS, aranılan gerçeğin ta kendisidir.
Kulübün başarısızlığını isimler üzerinden kapatmak kimseye bir şey kazandırmaz. TS, gerçek kimliğini ancak ve ancak kendi değerlerine sahip çıkmakla yakalayabilir.
Sorgulamadan, sorgulatmadan, ben yaptım oldu bitti mantığı ile kulüp yönetilemeyeceği gibi, başarısızlığın üstüne sürekli konuşmakla da hiçbir şeyin elde edilemeyeceği gün gibi ortadadır.
