Giresun’un Yavuzkemal Beldesi’nde unutulmaya yüz tutmuş geleneksel zanaatların başında gelen demircilik mesleği, Patan ailesinin yaklaşık bir asırdır ayakta tuttuğu ocakta iki kardeş tarafından yaşatılmaya devam ediyor. Babalarından miras kalan demirci ocağı, teknolojinin gelişmesi ve fabrikasyon ürünlerin yaygınlaşmasına rağmen el emeğinin sıcaklığını koruyor.
Mesleğe babasının yanında çırak olarak başladığını belirten 62 yaşındaki Mehmet Patan, çocukluğundan bu yana demirin ateşte aldığı şekle tanıklık ettiğini söyleyerek, “Babamın yanında çalışmaya başladım, yaşım 62 oldu hâlâ devam ediyorum. Beni babam yetiştirdi ama biz yeni çıraklar yetiştiremedik. Herkes kendi hayatının peşine düşünce bu zanaat da yok olmaya yüz tuttu” dedi.
Dükkânda kullanılan körükten çekiçlere kadar pek çok aletin babalarının el emeği olduğunu belirten Mehmet Patan, “Yaklaşık 100 yıllık körüğümüz hâlâ çalışıyor. Babamızın yaptığı çekiçleri ve pek çok aleti kullanmaya devam ediyoruz. Keşke bu ocak bizden sonra da yanmaya devam etse” diye konuştu.
Ağabey Bilal Patan (73) ise genç yaşta gurbete gitmesine rağmen emeklilik sonrası baba ocağına dönerek mesleğe kaldığı yerden devam ettiğini söyledi. Teknolojiye yenildiklerini ifade eden Patan, “Fabrikasyon aletler bizi yendi ama hiçbir makine üretimi alet bizim ateşte dövdüğümüz demir kadar sağlam değil. Bir asırlık örsümüz, çekiçlerimiz, körüğümüzle bu mesleği yaşatıyoruz. Ancak bizden sonra bu vadide bu ocağın devam edeceğini sanmıyorum” ifadelerini kullandı.
