Ahırlar Boş, Süt Kokusu Yok: Gümüşhane Yetim Kaldı

Gümüşhane’nin belki de en kuvvetli geçim kaynaklarından bir tanesi hayvancılıktı. Bir zamanlar şehrin kalbi ahırlarda atar, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte köpüklü sütler sağılırdı. O günler şimdi çok geride kaldı.

Köyde Sönen Hayat

Öncelikle köylü toprağını terk etmemişti. Her ahırda birkaç inek, günlük yaşamı idare etmeye yetiyordu. Ahıra günün ilk ışıklarıyla giren annemiz, ninemiz, taze köpüklü sütü sağıp kaynayan ateşin üzerinde pişiriyordu. O sütün kokusu, evin her köşesine sinerdi. O ses, o bereket, o birlik... Hepsi bir arada yaşardı.

Süt, Gümüşhane İçin Önemli Ama...

Zamanla başlayan göç, önce köyleri sonra Gümüşhane’yi vurdu. O güzel hatıralardan kimse kalmadı. Ne sütün kokusu var artık, ne hayvanın sesi. Ahırlar boş, Gümüşhane insanı yetim kaldı. Bir zamanlar her evin geçim kaynağı olan hayvancılık, şimdi sadece anılarda yaşıyor.

Gümüşhane Bunu Hak Etmiyor

Gümüşhane, bu zenginliği hak ediyor. O günler geride kalmış olabilir ama umutlar tükenmedi. Göçün durdurulması, hayvancılığın yeniden canlandırılması, köylünün toprağına dönmesi için adımlar atılması gerekiyor. O süt kokusunun, o ahır seslerinin yeniden duyulması mümkün. Yeter ki istenilsin.