Gümüşhane'nin dağ köylerinde bir zamanlar ahşap kokusu, harman yerlerine sinerdi. Mısır başta olmak üzere buğday ve diğer tarım ürünlerinin kurutulmaya bırakıldığı ağaç ambarlar, Anadolu köylüsünün klasik kullanım araçlarından biriydi. Şimdi ise o ambarlar, tıpkı içinde saklanan mahsuller gibi tükenip gitti.
Gümüşhaneli köylünün, üreticinin yabancı olmadığı ambar, artık eskilerde kaldı. O günler, toprağın bereketiyle harmanlanmış sabırlı bekleyişler, rüzgârda kuruyan mısır koçanlarının hışırtısı, ambarların gölgesinde serinleyen çocukluk anıları... Hepsi geçmişin tozlu raflarında yerini aldı.
Bugün ambarların yerini modern silolar, beton depolar alsa da, o ahşap ambarların sıcaklığı, doğallığı ve sadeliği hiçbir şeyde yok. Onlar sadece birer depolama aracı değil, aynı zamanda bir kültürün, bir yaşam biçiminin sessiz tanıklarıydı. Mısırı kuruttuk ama ambara koyamadık; çünkü o ambarlar artık yok.