Karadeniz Bölgesi'nde sonbahar, bereketin toplandığı mevsimdir. Nisan ayında toprakla buluşan mısır taneleri, aylar süren emeğin ardından şimdi hasat ediliyor. Karadenizlinin "çocuğu" gibi gördüğü mısır, unundan yemine kadar her alanda kullanılıyor. İşte bu döngünün en kritik aşamalarından biri de sonbahar mesaisinde yaşanıyor.
Kurumaya yüz tutan mısırlar biçildikten sonra sap ve koçan olarak ayrılıyor. Asıl maharet ise "darı kırma" işleminde gizli. Mısır taneleri kırılarak ayıklanıyor, bir kısmı gelecek sezonun tohumu olarak ayrılırken bir kısmı da kurutulup un yapılmak üzere hazırlanıyor. Bu işlem sırasında ortaya çıkan "çömen" ise ayrı bir önem taşıyor.
Yüzyıllardır değişmeyen bu döngü, Karadeniz insanının toprakla olan bağını, sabrını ve bereket anlayışını gözler önüne seriyor. Her sonbahar aynı telaş, aynı heyecan yaşanıyor. Çünkü mısır, bu toprakların çocuğu ve ona gösterilen ihtimam hiç eksilmiyor.