Ramazan Bayramı'na sayılı günler kala Gümüşhane'nin köylerinde sessizlik hüküm sürüyor. Bir zamanlar bayram arefesinde hareketlenen, çocuk sesleriyle şenlenen köyler, bugünlerde terk edilmişliğin hüznünü yaşıyor. Çoğu gurbetçi, izin süresinin kısa olması nedeniyle memleketine gelemezken, birçoğu da her geçen gün ağırlaşan ekonomik sorunlar yüzünden gelişini bir sonraki bayrama erteledi.
Eski Ramazan aylarında yaşanan birliktelik çoktan kayboldu. Komşuluk ilişkileri zayıfladı, insanlar birbirine olan güvenini yitirdi. Eskiden iftar sofraları kurulur, bayramlaşmalar günlerce sürerdi. Şimdi ise zengin fakiri, tok açı unuttu. Ekonomik uçurum derinleştikçe, toplumsal dayanışma da zayıfladı.
En güzeli şeker toplamaktı...
Akşamdan giyilecek elbiselerin heyecanla saklanışı, bayram sabahı için torbaların hazırlanışı... Köy yerinde şeker, para kadar değerliydi. Toplanan şekerlerin tadı bir başkaydı. Hele bayram arefesinde kavrulan helvaların kokusu, tüm köyü sarar, doyumsuz bir mutluluk verirdi. Gümüşhane köyleri bu güzellikleri çoktan unuttu.
Gurbetçilerin gelmediği, gençlerin şehirlere göç ettiği köylerde yaşlılar yalnız başına bayramı karşılamaya hazırlanıyor. Telefonla kutlanacak bayramlar, uzaktan gönderilecek hayır duaları... Artık köylerde bayramlar buruk geçecek.